Cholo apareceu vagando polo monte, non estaba moi descoidado polo que pensamos que quizás estaría perdido. Non tiña chip nin colar e ninguén o reclamou... Pensamos que quizás Cholo foi un "capricho", e como todos os cachorros, cando van crecendo hai que educalos para que non rompan cousas, pero cando non o fas xa molestan... Cholo é un amorciño de pequecho, moi sociable con cans e cadelas e tamén con persoas! Encántanlle os mimos e xogar! É un inocentón sen ningunha maldade, para nada merece haber sido tirado a rúa coma un trasto inservible. Agora espera nunha casa de acollida a que apareza a súa verdadeira familia. Agora Choliño espera no refuxio a que apareza unha familia de verdade a que colmar de amor e xogos! Veña, decídete! O refuxio non é lugar agradable para ninguén pero menos para un cachorro!!